Niet alleen mensen kunnen overlijden aan een gebroken hart. Ook dieren kunnen sterven van liefdesverdriet, zegt dierenarts Paul Geerling in een ingezonden brief naar het Parool.

“Als Amsterdamse dierenarts heb ik de afgelopen tientallen jaren een aantal keren meegemaakt dat huiskatten die een hen dierbare soortgenoot verloren, binnen enkele weken zonder duidelijk aanwijsbare oorzaak het loodje kunnen leggen – een fenomeen dat in geen enkel leerboek beschreven staat.

In 2014 heb ik het privé meegemaakt: poes Sofie, die al veertien jaar met haar broer Max bij mij woonde en die samen een onafscheidelijk tweetal vormde, had een ongeneeslijke pancreastumor, waardoor ik haar tot mijn grote ontzetting heb moeten euthanaseren.

Vanaf dat moment was Max zichzelf niet meer. Hij heeft een week lang letterlijk dag en nacht onophoudelijk het huis afgespeurd naar zijn zus, en de week erop was hij depressief en ontroostbaar. Aan het eind van die tweede week viel me opeens een hevige kortademigheid op, waarop ik hem op mijn praktijk heb onderzocht – waarbij een vergroot hart opviel.

Toen ik hem een zeer lichte en verantwoorde verdoving had gegeven om een röntgenfoto te kunnen maken, bleek dat al te veel van het goede en ging hij onder mijn handen dood. Op de foto was een duidelijk vergroot hart te zien, zodat de diagnose pericarditis luidde (een ontstoken hartzakje) maar zonder direct aanwijsbare oorzaak.

Mijn vrouw en ondergetekende spraken daarna steeds over Max’ gebroken hart. Wellicht zijn er meer voorbeelden bij andere diersoorten? Van olifanten zou ik het me ook kunnen voorstellen.”

Paul Geerling, Amsterdam

Bron: het Parool | www.parool.nl