Zondag middag gaat de dienst telefoon en krijg een bezorgde eigenaar aan de telefoon. Haar pup van 4 maanden (Lotje) is plotseling erg sloom geworden terwijl ze normaal gesproken bordevol energie zit. En sloom is dan echt sloom, zit ineen gedoken, wil helemaal niets meer, loopt niet naar buiten om te plassen maar laat het zo lopen.

Op mijn vraag of ze wel eens ‘vreemde dingen’ (corpora aliëna) eet klinkt een bevestigend antwoord. Ze eet alles wat los en vast zit! De eigenaresse denkt heel snel terug: gisteren is ze aan het handwerken geweest aan tafel en is een naald kwijt geraakt. Toen ze even wat pakken was is de pup op tafel gesprongen en had lapjes stof in haar bek. De grote vraag is, heeft ze wat met de naald gedaan? Als Lotje op de praktijk komt zie ik een erg ziek hondje. We besluiten direct een röntgenfoto te maken. Mocht de naald inderdaad in haar darm zitten dan is het niet gunstig om van tevoren uitgebreid haar buik na te voelen. En helaas: bingo!

Een directe operatie is noodzakelijk. Gezien de toestand van Lotje verwacht ik dat de naald al door de darm heen steekt en dat ze heel waarschijnlijk al een peritonitis (buikvlies ontsteking) aan het ontwikkelen is.

Onze operatie assistente wordt opgetrommeld, het pupje gaat direct aan het infuus en krijgt uitgebreide antibiotica en ontstekingsremmer toegediend. Na het insnijden van de buik komt er teveel en vuil buikvocht naar buiten zetten, en dat is geen goed teken. Ze ontwikkeld inderdaad al een buikvlies ontsteking welke levensbedreigend kan zijn. We halen heel voorzichtig de darmen stukje voor stukje naar buiten en ja hoor, daar komt hij: een stukje van de naald steekt uit de darm, ik kan hem er zo uit trekken. Hij zit aan het einde van de dunne darm, wat we het jejunum noemen. Vlak voor de overgang naar de blinde en dikke darm. Vóór de naald is er een verstopping ontstaan. Via een incisie (insnijding) in de darm kunnen we deze verstopping eruit halen: allemaal stukjes stof en haren!

Na het dichtmaken van de darm, controleren we de rest van de darmen. Hier vinden we geen afwijkingen. Na uitvoerig de buik gespoeld te hebben met een fysiologische zout oplossing om zoveel mogelijk van het vieze vocht te verwijderen, sluiten we de buik. Tevens besluiten we de buik aan het begin en aan het eind van de incisie open te laten (open buik drainage). Dit om nieuw geproduceerd (ontstekings)vocht door de beginnende buikvliesontsteking uit de buik te kunnen laten lopen. Door dit ontstekingsvocht kan Lotje nog ontzettend ziek worden en dat proberen we op deze manier voor te blijven.

Om dichtgroeien te voorkomen plaatsen we hier een drain. Gedurende een aantal dagen intensieve opname en medicatie knapt Lotje zienderogen op. Ze mag heel rustig beginnen met wat te eten: gepureerd en geconcentreerd dieet voer. Hele hele kleine beetjes wat heel moeilijk is want ze heeft enorme honger. Maar, de darm moet eerst goed genezen dus dat betekent veel discipline. Na vier dagen heeft ze voor de eerste keer ontlasting, wat zijn we blij. De eigenaresse geeft aan nog nooit zo blij te zijn geweest met een mooie drol! De voeding wordt rustig opgebouwd en ze mag een gedeelte van de antibiotica nu via tabletten in plaats van via het infuus. Overdag mag Lotje weer mee naar huis, in de ochtend en avond krijgt ze nog wel bepaalde medicatie via haar braunule.

verzeker uw huisdier

Na 5 dagen komt er geen vocht meer uit de drain, we besluiten deze te verwijderen. Lotje is zich van haar dreigende levensgevaar geen moment bewust geweest, ze rent elke dag als een blije hond de praktijk binnen en rond en doet het fantastisch. Vier dagen na het verwijderen van de drain zien we Lotje weer, voor controle van de ‘drain gaatjes’. Het ziet er perfect uit, ze zijn mooi gesloten. We hebben de huidhechtingen verwijderd en Lotje is ontslagen!

Het enige wat nog rest is het afmaken van de antibioticum kuur. De moraal van dit verhaal, zeker een pup heeft geen idee wat het wel en niet kan en mag eten. Het stopt net als een kind alles in de bek om uit te proberen. De ene hond doet dit veel meer dan de andere. Heeft u een pup (of zelfs sommige volwassen honden blijven dit doen!) die net als Lotje van alles verzint (bv op tafel springen) om maar bij die leuke spulletjes te komen om ze ‘uit te
proberen’, laat niets onbeheerd achter!

Dierenartsenpraktijk de Dorskamp, Renkum